Serüven

Armor

2011-09-26T20:53:00.000+03:00

Red Sonja

2011-09-26T06:50:00.000+03:00

Okko

2011-07-03T13:16:00.001+03:00

Okko, 12 yuzyilda, Ortacag Japonyasinda gecen bir aksiyon cizgi romani. Bir Ronin etrafinda gelisen bir hikâye gibi gozukse de Okko, tek kahramanli ya da kahramanin yapip eyledikleriyle gelisen bir anlati degil. Diziye adini vermis olmasi veya kapaklarda one cikartilmasina ragmen asil kahraman gibi durmuyor hikâyelerde. Ondan korkup cekiniliyor, gucu ve tekinsizligi bir efsane gibi konusuluyor ve fakat konusuldugu kadar eylemliligin icinde yer almiyor. Seruven gelenegini hatirlatarak soylersem, finalde kotu adami alteden ve her seyi sonlandiran catismanin jon promiyeri olmuyor. Okkonun disinda Nabura adli gizemli yenilmez bir savasci, sarhos bir din adami ve hikâyeyi bize anlatan, sonradan kesis oldugunu ogrendigimiz genc bir balikcidan olusan bir kahraman kadrosu var anlatinin. Hepsinin bir gucu ve etkisi oldugunu dusunursek, fantezi edebiyatinin ve bilgisayar oyunlarinin dogrudan etkisini gorebiliriz. Okkonun tek kahraman etkisinin azalmasini da pekâlâ buna baglamak mumkun. Okko, Hub imzasini kullanan Humbert Chabuelin (dog.1969) calismasi. Olgunluk yasinda, 2005 yilinda Okkoyu cizmeye basladigini, oncesinde televizyonlarda calistigini, reklamcilik yaptigini, video oyunlari sektorunde mesai harcadigini biliyoruz. Okkoyu tasarlarken seruven edebiyatini sahiden sevdigini gosteren ayrintilar secmis.

Yazinin tamami icin link

Barbarı Beklerken

2011-06-01T11:14:00.000+03:00

Marmara Çizgi, Conan Kimmerya adlı 2007 tarihli yeni bir serinin yayınına başladı. Bu seri de tahmin edilebileceği üzre Conan’ın şaşalı günlerini aratır nitelikte. Kimmerya alt başlığıyla sunulan dizinin çarpıcı yönü, çizer olarak Richard Corben’in varlığı. Corben, fantezi-epik-korku paradigmasının veya vahşi erkekler, saf kadınlar ve ejderhaların dünyasının, tarihöncesi estetiğinin yıldız çizeri olduğundan, Conan’ı yeniden canlandırmak adına vitrine çekildiği tahmin edilebilir. Tabii Corben’i öne çıkartırsanız ona göre hikâyeler kullanmak durumunda kalıyorsunuz. Conan’ın realistik çizgisine Corben’in kendine özgü minyon ve kaslı tiplemelerinin uymayabileceği düşünülmüş. Bu yüzden olmalı, Conan’ı anlatmak için ortaya çıkarılan dedesi Connacht’ın (!) hikâyelerini Corben çizmiş. Bu hikâyelerden ilki hariç hikâyenin şimdisiyle olgun bir paralellik kurulamamış olsa da Corben ilerlemiş yaşına (d. 1940) rağmen, anlatıyı farklılaştıracak bir çizgi dizgesi kurmuş.

Yazının tamamı için link

Orta Sınıf Nostaljisi

2011-05-31T08:45:00.002+03:00

Ersin dizinin ilk yıllarında kendisini, çocukluğunu, yaşadıklarını ironik ve dokunaklı bir dille teşhir ediyor, orta sınıf mahcubiyeti denebilecek bir tutumla nedamet getiriyordu. Eski çizgi romanlar, akide şekerleri, bayram gezmeleri, Cincin sakızları, filmler, modalar, Star Wars, hezeyanlar, çekingenlikler, mahalleler, Cihangir, sınavlar ve nemrut öğretmenlerden oluşan, okuruyla arkadaş olma niyetini defaatle vurgulayan iyimser bir anlatı evreniydi bu. Şimdilerde köşe yazarı gibi başka dertlerinden de söz eder oldu, bana anlatısını başka bir yöne çekmeye çalışıyor gibi geliyor.

Yazının tamamı için link

Orhan Kemal’i Resmetmek

2011-05-28T08:45:00.001+03:00

(...) Orhan Kemal’in Kötü Yol romanından bir çizgi roman uyarlaması yayınlandı geçenlerde. Oğuz Demir yapmış çizimleri, daha önce de Hüseyin Rahmi’den bir uyarlaması çıkmıştı. Bu kez siyah beyaz çalışmış, çinisinin renginden daha iyi olduğu görülebiliyor. Çok hızlı çizilmiş, çok fazla yakın çizim yapılarak sahneler geçiştirilmiş, bu da görülebiliyor, o sebeple çizgisinden ziyade editöryal tercihten söz edeceğim. Bilemiyorum, Kötü Yol’un kaderi hızlı yazılmak ve çizilmek olabilir. Orhan Kemal’in başka romanlarından izler taşıyan, tekrara düştüğü bir anlatısıdır bu. Yalancı Dünya’nın Neriman’ı ile Kötü Yol’un Nuran’ı veya her iki romandaki Reşat ile Bülent Nejat’ın film şirketleriyle ilişkisi benzerdir. Yalancı Dünya 1966 tarihinde yayınlanmış, Kötü Yol’sa ondan üç yıl sonra.

Yazının tamamı için link

Her Karış Toprağı Sulandı Kanla…

2011-02-26T10:15:00.001+02:00

(...) Çizgi olarak siyaha ve tram kullanarak griye yüklenilmiş… Eprimişliği ve sakilliği, daha önemlisi karamsar atmosferi belirginleştirmek için griye ziyadesiyle başvurulmuş. Süngü hücumlarında, mitralyöze karşı saldırıya geçilen sahnelerde, ekseriyetle ölüme gidilen anlarda, balon veya anlatım kutusu benzeri iç ve dış sesi imleyen hiçbir şeye yer verilmemiş. Karelerdeki efektsizlik sözün bittiği yeri imliyor. Ölümün eşiğinde olmak, hikâyelerin en önemli belirleyeni. Bütün hikâyelerde gülen, neşeli görünen tek bir kişi var; belki gamsızlıktan, belki her ne olursa olsun koşullarla baş edebilme mahareti yüzünden gülümsüyor. Onun da sonu fark etmiyor gerçi… Kimi hikâyelerde naturalistik bir etki kendini hissettiriyor. Eden bulur ya da rüzgâr eken fırtına biçer gibi bir şey bu… Öyle ya da böyle herkes öldüğü için fark edilmiyor ama Tardi, kötülük yapanı-vahşileşeni cezalandırmayı tercih etmiş.

Yazının tamamı için link

Onur Başarslan'ın Fumetti Yıldızlarıyla Fotoğrafları

2011-02-20T21:26:00.002+02:00

İvo Milazzo
Castelli
Berardi
Ferri
Sergio Bonelli

Bonelli çizgi romanlarını Rusça'da yayınlayan Onur Başarslan'ın röportajı için link

Apolitik Siyaset Tabloları

2011-01-21T13:05:00.000+02:00

Cem Dinlenmiş’in Penguen mizah dergisinde yayınlanan Her Şey Olur adlı köşesi kitaplaştı. Cem’in, yüksek sanatla popüler sanatları, kitsch ile avangard imgeleri, reel siyaset ile magazini, edebiyat ile sinemayı, internet ile sözlü kültürü harmanladığı bir köşe bu. Baştan yazayım: Her Şey Olur’un gerek estetik gerekse siyasi tavrıyla geleceğe kalacak ölçüde farklı olduğunu düşünüyorum. Sanatla ilgili ayrımdan bu nedenle söz ettim. Sanatın oyun ve eğiticiliğinin yanında en önemli katkısı sanıyorum hayata ilişkin yeni ve ayrımlı bir anlayış getiren dünya temsilleri sunabilmesidir. Her Şey Olur, tam da bu yüzden taze, sadece mizah dergilerinde değil basındaki politik karikatür geleneğinde öncesi olmayan bir başkalık taşıyor.

yazının tamamı için link

Türklerin Issız Adası

2011-01-20T11:12:00.001+02:00

Gürcan Yurt, Türk esprisine geniş yer ayıran Leman dergisinin en parlak günlerinde, ürettiği Robinson & Cuma ile önemli bir çıkış yakaladı. Öyle ki bu modanın ilk elden üreticisi sayılabilecek Ahmet Yılmaz’ı aşacak ölçüde popülerleştiğini söylemek yanlış olmaz. Tarzını, lümpen mizahını ve küfürbaz komiklerini sinemaya da taşıyor epeydir. Gürcan Yurt, erkekler arası argo içeren atışmaları seviyor, birdenbire kavgaya tutuşan sonra hiçbir şey olmamış gibi sarılıp öpüşen tiplemeleri var. Güvenilmezlikleri, korkaklıkla cahil cesareti arasında salınan halleri, yalancılıkları, hükmetme arzuları, saplantı ve bencilliklerini bir iktidar mücadelesi ekseninde resmediyor.

link

Bedbin ve Kederli Gerçek Hayat Hikâyeleri

2011-01-19T15:15:00.001+02:00

(...) Melodramatik hikâyeler mutluluk dengesinin bozulup-düzeldiği bir mecrada gelişir. Oysa Geç, sanki ‘mutlu aşk yoktur’ düşüncesiyle hikâyelerini kurardı. Karakter dönüşümleri genellikle olumsuza doğru bir seyir gösterirdi. ‘Her mutlu evlilik bozulur ve her zenginlik tükenir’di. Şehirli, orta sınıftan erkekleri ve kadınları vardı. Önce bir masumluk dizgesi anlatırdı bize, çoğunlukla geçmişte yaşanmış, güzel günlerdi bunlar. Sonra her şey bozulur; bir kadın, haset, iftira, beklenmedik miras, eski sevgili vs. değiştiriverirdi o güzel hayatı. Asıl hikâye de o dengenin bozulmasıyla başlardı. Geç bu bakımdan tipik bir ‘hap’ hikâyecisi değildi veya eskilerin deyişiyle Yeşilçam mantığına dayandırmazdı anlatılarını. Mutlu son takıntısı olmamıştı örneğin.

Yazının tamamı için link

Steampunk Manzaralı Kişisel Bir Ağıt

2011-01-18T14:30:00.001+02:00

Çizgili Pijama, görünen ve görünenin ardında iki ayrı yönde gelişen bir içeriğe sahip... Sayfaları karıştırırken komik çizgili ve çocuksu bir serüven çizgi romanı okuyacağınızı sanıyorsunuz. Çizgi ve üslup, Fransa-Belçika üretimlerini andırıyor. Serüven külliyatının klişeleri ahenkle istiflenmiş. Esrarengiz adamlar, tekinsiz mekânlar, gecenin ve suç dünyasının kuralları, kaçırılan-kurtarılan kız, patlayan silahlar, planlar vs. ile karşılaşılıyor. Fantastik bir şehir de var, İstanbul’u imlemekle birlikte steampunk nitelikli bambaşka bir şehir demek daha doğru. Steampunk, görsellik içeren moda anlatımlardan biri. Bilim kurgu örüntülerinde yakın ve uzak gelecek mizansenleri kurgulanır ya, steampunk bunu tersine çeviriyor. Hikâyeler, alternatif bir geçmişte, sanayi devrimini andıran bir devrede geçiyor; buharlı makineler, dumanı tüten borular görüyoruz. (...)

Yazının tamamı için link

2011-01-17T11:21:00.001+02:00

Gönülay, mizah dergilerinde çalışmaya başladığında fark edilen bir imza değildi, Gırgır’da yetişen ya da çevresinde dolaşan sayısız isimden biriydi. Hiç bir zaman ‘harika çocuk’ gibi sunulmadı, tanınmıyordu, göz almıyordu, sahiden çok çalışarak bir yerlere geldi. Bugün çizgi roman denildiğinde akla gelen isimlerden biriyse eğer, bunun nedeni öncelikle bu sebatkârlığıdır. Başlangıçta bir boşluktan yararlandı, boşluktan yararlanmak da maharet ister. Bir grup isim Limon dergisini kurmak üzere Gırgır’dan ayrılmıştı, aralarındaydı ama ‘çalışacak, olursa olacak’ kertesindeydi. Ekiple birlikte gelmesi beklenen o günlerin önemli çizeri ‘son anda’ risk almaktan cayınca, şans bu ya, yeni dergide sayfa sahibi oluverdi. Sonrasında, ‘topu alıp kaleye inmedi’ elbet, meşakkatli yıllar geçirdi. Avrupalı, ‘mizah dergisinde ne işi var?’ dedirten Heavy Metal tarzı çizgi romanlar yaptı, anlatımını geliştirdi, çizdikçe çinisi, rengini ve mecrasını buldu. ‘Çok sürmez, kapanır gider’ denen bir dergide her hafta olgunlaşarak büyüdüğü bir gençlik yaşadı. Derler ya, ‘horozu çok olan köyün, sabahı geç olurmuş’, Gırgır’da bunları yapabilme imkânı bulamazdı, gün gibi ortada, çizdiği tek bir sayfa yayınlanamazdı… Düzelteyim, yayınlatmak için, yayınlananlara benzetmek zorundaydı…

link

Sahiden Yalnızmış, Kimsesizmiş bu Red Kit...

2011-01-16T12:10:00.000+02:00

Modern bir polis örgütü kuran Pinkerton’la romantik ve bağımsız kanun koruyucu Red Kit karşılaştırılmış. Yöntemle önsezi, kanun kitabıyla şefkat, üniformayla hempalık, polisle yalnız kovboy kıyaslanmış ve doğal olarak ikincisinden yana tavır koyulmuş. Western türünde polise (Şerif) olan güvensizlik, liberal burjuva zihniyetinden çıkar. Pazarın kendi kurallarıyla hemhal olabileceğine inanan söz konusu zihniyet, devletin zayıf kalmasını tercih eder. Şerife harcanan para bir savurganlıktır, artık değeri (ve yatırımı) azaltan ve getirisi olmayan bir kesintidir. Red Kit’in gündelik hayata ve pazarın kurallarına karışmadan yaşaması, banka soyguncuları ve kalpazanlarla uğraşması, hem alt sınıflarla hem burjuvaziyle iyi ilişkiler kurması, şerif olmaması, ihtiyaç halinde görev alması ve yerleşik hayatı reddetmesi onu popüler kılan nitelikler. Dikkat edilirse suç ve cezayla ilişkisi hiçbir biçimde skolastik değil, dizide iradelerden çok zekâ çatışması yaşanıyor. Avarel veya Rintintin’in mevcudiyeti, bu çatışma parodisini vurgulamak adına işlevsel. Red Kit, çevrimli-cevherli bir nişancı olarak silahını kullansa da asıl maharetini ipuçlarını izleyerek muammayı çözdüğü dedektiflik gösterisinde sergiliyor.

Yazının tamamı için link

Çemçük Ağızlı Adamların Fıkracısı

2011-01-15T18:23:00.000+02:00

(...) Sarıkaya’nın en önemli özelliği politik ilgilerinin olması, son yirmi yılda popüler olmuş hiçbir üretici siyasi ölçülerde böylesi bir tavra yakınlaşmadı. Kastettiğim politik ilginin gazete karikatürcülerinin gösterdiği türden bir yoğunlaşma olmadığını baştan söylemeliyim. Rus edebiyatını ya da Marksizmin simge isimlerini karikatürlerinde kullanıyor olması da bence o denli önemli değil. Karikatürlerde bir espri evreni kurulur; Gırgır daha çok tv dizilerine bakardı; Leman, tv dışı alternatif kültürlere, örneğin çizgi roman ve trash filmlere yönelmeyi yeğledi. Bu bakımdan Marx’ın veya Dostoyevski’nin Sarıkaya’nın çalışmalarında “rol alması”, Kızılmaske’nin ya da Falconetti’nin esprileştirilmesinden farklı değil.

Yazının tamamı için link

Nohut Kadar Çocuğun Şizofrenik Dünyası

2011-01-14T08:51:00.000+02:00

(...) Fırat, annesinden dayak yeme pahasına ‘sıç bok’ ‘götü bok yemiş’ gibi komik küfürler sarfediyor ama okur, argoya değil çocuğun küfrederken duyduğu meydan okuyucu hazza ve büyüme arzusuna tebessüm ediyor. Ahmet Yılmaz’ın yurdum insanlarında, Kıllanan Adam’ındaysa küfre ve küfürle harmanlanmış tespitlere-çelişkilere gülünüyordu. Erdil ya da Selçuk Erdem’in yerellik dertleri yoktu dedik ama onların paltosundan çıkan Fırat, salça ekmek yiyerek dolaşan, orta ve orta-alt sınıftan okura ‘aynı ben’ dedirten aşina bir yakınlıkta duruyor. Fırat’ta televizyonlarda, yerli dizilerde rastlanılmayan bir çocukluk betimleniyor. Edepli, psikolojisi hesap edilen, aradan çıkmamış, doğumu tasarlanmış orta ve orta-üst sınıfın çocuklarından değil çünkü. Mizah dergileri yaramaz çocukları sever; Fırat, Ömercik ya da Yumurcak değil mesela… Kötü Kedi Şerafettin, Garfield’i nasıl sevmiyorsa…

Yazının tamamı için link

Yiğrenç Bir Eşek

2011-01-13T11:43:00.000+02:00

(...)Memo Tembelçizer’in vakt-i zamanında, Lombak dergisinde yayınlanan çalışmalarından oluşan Ben Bir Eşeğim albümü bu tarzın tipik bir örneği olarak gösterilebilir. Memo, yakın dönemin en üretken isimlerinden biri, çizgisini farklı tarzlarda gösterebilen, iştahla çizen üreticilerden. Asıl önemlisi, kendine özgü bir dünya yaratabilme potansiyeli ve ne yaptığını bilen bir hikâyeci olması. Üstelik, ileride birileri Türkiye’de erotik edebiyatın tarihini yazmaya niyetlenirse Memo’nun anlatılarını mutlaka incelemek zorunda kalacak. Hikâyelerinde grotesk, bayağı, belden aşağı, mundar, iğrenç, salyalı, nâpak teferruat kıyasıya yer alıyor zira.

Yazının tamamı için link

Egonun Negatif ve Sıradan Çehresi

2011-01-12T13:32:00.000+02:00

Ersin Karabulut, yakın dönemde yetişen en önemli çizerlerden biri. Mizah dergilerinden eskisi kadar çizer çık(a)mıyor. Satışlar geçmişe kıyasla az olduğundan dergi kadroları da daraldı, genç esprisi daha kolay bulunuyor ama çizerler o nispette yer bulamıyorlar. Ersin, bu kıtlıktan çıkmış, sadece bizim değil Avrupalı yayıncıların da ilgisini çeken bir isim. Geçtiğimiz ay yayınlanan Sevgili Günlük, yabancı yayıncılara da göz kırpan ya da onları hatırda tutarak hazırlanmış bir hikâye-albüm. Çalışma, tefrika olarak yayınlandığı Uykusuz dergisinde ne kadar ilgi çekti, ölçebilmek pek mümkün değil. Mizah dergilerinde “devamı haftaya” biçiminde çizgi roman yayınlamak -özellikle satışlar düştüğünden beri- yayıncılar kadar üreticiler için de sıkıntı verici bir süreçtir. Okuyucunun hikâyeyi unuttuğu, takip edemez olduğunu düşünür dergilerin yöneticileri, “abiler”. Çizgi romancılar böylesi bir baskıyla çizmek, her hafta başlayıp biten hikâyeler bulmak zorundadırlar. Üstelik üretimlerini derginin genel havasına, mizaha yakınlaştırmaları beklenir. Hikâye uzadıkça tiraj kaybettiklerini, okuyucuyu kaçırdıklarını düşünen yönetici-editörler, böylelikle çizgi romanların varolma koşullarını da belirlerler. Komik ve sürpriz sonlu hikâyeler, genellikle makbul olanlarıdır. Bu geleneksel bağlamı hesap edersek, Sevgili Günlük, farklı bir çalışma; komik değil, sürprizli bir yönü yok değil ama son kareye-finale yoğunlaşan tek etkili bir hikâye hiç değil. Kurgusu itibarıyla okuru, haftalık kesintiler nedeniyle ilgiyi taze tutmak isteyen çizeri zorlayan bir çalışma.

Yazının tamamı için link

Malcolm ve Mustafa

2011-01-09T10:01:00.000+02:00

(...) Yakın zamanlarda çok sayıda biyografik çizgi roman albümü yayınlandığını söylemiştim. Bu görece çokluk içinde iki albüm var ki diğerlerinden hemen ayrılıyorlar. Doğrusu, bir sıralama olarak okunmasını istemem ama ilk olarak gerek senaryosu gerekse görsel tasarımı nedeniyle Helfer-Duburke ikilisinin ortak üretimi olan Malcolm X’ten (Everest Yayınları, 2010) söz edeceğim. Malcolm X’in romanesk hayatının katkısını mutlaka hesap etmek gerekiyor ama iyi bir hikâye ve tahkiye kurulmuş, çizer Duburke çiniyi foto realistik ölçülerde kullanarak albümün belgeselci tutumunu pekiştirmiş. Kıyaslama daha açıklayıcı olabilir: başarılı bir çizgi romancı olmakla birlikte Rick Geary, Troçki’de (Everest Yayınları, 2010) ardışık bir anlatıma nedense başvurmamış, belgeselcilik anlatıda galebe çalmış. Diyalog neredeyse hiç kullanmadığı gibi dramatik bir denge kurmayı tercih etmemiş. Geary, resmetmek dışında kendini anlatıya hiç katmamış. Manga tarzında yayınlanan Gandhi (Kazuki Ebine, Galata Yayınları, 2010) veya Darwin’de (East Press, Yordam Kitap, 2010) hikâyeye belgeselcilikten daha fazla önem verilmiş. Yine Malcolm X ile kıyaslarsak söz konusu mangaların erken ergenlere yönelik hazırlandığı anlaşılıyor. Olabildiğince basitleştirilerek, malumatı kimi sayfalarda toplayarak, okura o sayfaları atlayarak okuma imkânı vererek kurgulanmış bu çalışmalar.

Yazının tamamı icin link

Caveman

2010-10-31T18:24:00.000+02:00

Zorro

2010-09-25T10:47:00.001+03:00

Derin Hakikatler

2010-09-18T15:56:00.002+03:00

Popüler kültür ve saire hakkında resimli ve muammalı yazılar... Hayatta ne varsa, ne yoksa...
link

Berni Wrightson- Frankenstein 2

2010-09-17T16:18:00.004+03:00

Berni Wrightson- Frankenstein

2010-09-17T16:16:00.001+03:00

Anti-komünist bir çizgi roman 1

2010-03-20T19:17:00.003+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 2

2010-03-20T19:03:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 3

2010-03-20T18:45:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 4

2010-03-20T18:38:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 5

2010-03-20T18:25:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 6

2010-03-20T18:08:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 7

2010-03-20T17:54:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 8

2010-03-20T17:34:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 9

2010-03-20T17:23:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 10

2010-03-20T17:17:00.001+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 11

2010-03-20T17:08:00.002+02:00

Anti-komünist bir çizgi roman 12

2010-03-20T17:04:00.001+02:00

Ditko 1

2009-10-28T09:35:00.003+02:00

Ditko 2

2009-10-28T09:31:00.002+02:00

Ditko 3

2009-10-28T09:28:00.001+02:00

Ditko 4

2009-10-28T09:21:00.002+02:00

Ditko 5

2009-10-28T09:17:00.002+02:00

Ditko 6

2009-10-28T09:14:00.003+02:00

Ditko 7

2009-10-28T09:07:00.002+02:00

Ditko 8

2009-10-28T09:02:00.003+02:00

Ditko 9

2009-10-28T08:54:00.002+02:00

Ditko 10

2009-10-28T08:51:00.002+02:00

Steve Ditko Crusaderstory

Mary Jane (!)

2009-09-30T20:25:00.001+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 16

2009-09-03T11:09:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 15

2009-09-03T11:07:00.001+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 14

2009-09-03T11:06:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 12

2009-09-03T11:05:00.002+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 11

2009-09-03T11:05:00.001+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 10

2009-09-03T11:04:00.003+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 9

2009-09-03T11:04:00.002+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 8

2009-09-03T11:03:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 7

2009-09-03T11:02:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 6

2009-09-03T11:01:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 5

2009-09-03T11:00:00.002+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 4

2009-09-03T11:00:00.001+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 3

2009-09-03T10:59:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 2

2009-09-03T10:58:00.000+03:00

King Features Yeni Yılınızı Kutlar 1

2009-09-03T10:57:00.000+03:00

Fellini-Manara 23

2009-09-02T10:38:00.002+03:00

Fellini-Manara 22

2009-09-02T10:38:00.001+03:00

Fellini-Manara 21

2009-09-02T10:36:00.000+03:00

Fellini-Manara 20

2009-09-02T10:34:00.001+03:00

Fellini-Manara 19

2009-09-02T10:33:00.002+03:00

Fellini-Manara 18

2009-09-02T10:33:00.001+03:00

Fellini-Manara 17

2009-09-02T10:32:00.001+03:00

Fellini-Manara 16

2009-09-02T10:30:00.000+03:00

Fellini-Manara 15

2009-09-02T10:29:00.000+03:00

Fellini-Manara 14

2009-09-02T10:28:00.000+03:00

Fellini-Manara 13

2009-09-02T10:27:00.000+03:00

Fellini-Manara 12

2009-09-02T10:26:00.002+03:00

2009-09-02T10:26:00.001+03:00

Fellini-Manara 11

2009-09-02T10:25:00.000+03:00

Fellini-Manara 10

2009-09-02T10:24:00.000+03:00

Fellini-Manara 9

2009-09-02T10:23:00.000+03:00

Fellini-Manara 8

2009-09-02T10:22:00.000+03:00

Fellini-Manara 7

2009-09-02T10:21:00.000+03:00

Fellini-Manara 6

2009-09-02T10:20:00.000+03:00

Fellini-Manara 5

2009-09-02T10:19:00.000+03:00

Fellini-Manara 4

2009-09-02T10:18:00.000+03:00

Fellini-Manara 3

2009-09-02T10:17:00.001+03:00

Fellini-Manara 2

2009-09-02T10:15:00.002+03:00

Fellini-Manara 1

2009-09-02T10:13:00.001+03:00

Bonelli Çizerleri İngiliz Piyasasında 2

2009-08-28T08:41:00.001+03:00

Bonelli Çizerleri İngiliz Piyasasında

2009-08-28T08:34:00.003+03:00

Diso, Polese ve Blasco'nun İngiliz dergilerindeki işleri...Özellikle altmışlı yıllarda İngiliz çizgi roman dergileri farklı ülkelerden sayısız çizere iş imkanı sağladı. Bu altın dönemde çizgilerini iyi bildiğimiz İtalyan çizerler de çalıştılar...Örnekler onların yaptığı işlere ait...Fatih Okta'ya sağladığı görsel malzemeler için teşekkür ederiz...

Odalar, masalar ve ıvır zıvırlar...Orada Çiziyorlar

2009-05-30T16:03:00.000+03:00

Köşedeki Güzel Apartman

2009-03-15T11:50:00.003+02:00

Lyon'da bir binanın dış cephesi. Kitaplar ve kitapçılıkla ilgili olarak resimlenmiş. Kitaplar arasında duran Tardi'ye dikkat...

Remembering with Curt Swan

2009-03-15T09:20:00.004+02:00

Fatih Okta'ya teşekkürler....

Joe Kubert 7-8

2009-03-01T09:49:00.001+02:00

Fatih Okta'ya teşekkürler...

Joe Kubert 5-6

2009-03-01T09:43:00.001+02:00

Joe Kubert 3-4

2009-03-01T09:40:00.001+02:00

Joe Kubert

2009-03-01T09:36:00.001+02:00

Yar Bana Bir Alternatif...

2009-01-27T10:05:00.002+02:00

Marvel'in Conan'ı tutunca... DC, bir Conan alternatifi yayınlamaya karar veriyor. Üstelik, çizer olarak Ernie Chan'ı seçiyor... (Fatih Okta'ya teşekkürler)

Alex Raymond II

2009-01-24T15:08:00.000+02:00

Alex Raymond ile ilgili bir tanıtım yazısının devamı (Fatih Okta'ya teşekkürler)

Alex Raymond

2009-01-24T15:03:00.002+02:00

Alex Raymond ile ilgili bir tanıtım yazısı (Fatih Okta'ya teşekkürler)

Manga: Japon Çizgi Romanının Tarihi

2009-01-05T00:18:00.000+02:00

link

Carla Bruni

2008-12-11T08:31:00.001+02:00

12 Euro’ya satılan çizgi roman otoriter ve yalnız bir sağcı başkanın, erkekleri baştan çıkaran, insan hakları savunucusu, eski şarkıcı ve model solcu bir güzelle nasıl tanışıp evlendiğini anlatılıyor.

Çizgi romanın başkahramanı tabii ki Carla Bruni… Ama buna tam anlamıyla bir kahraman demek zor, zira Bruni çizgi romanda, dünyayı ele geçirip kendi ‘şampanyacı sol’ görüşleri ve ihtiraslarına göre yeniden şekillendirmeyi amaç edinmiş, Pamuk Prenses ile Cruella de Vil (101 Dalmaçyalı’nın kötü karakteri) karışımı bir tipleme olarak yaratılmış.

KEDİ GÖZLÜ BRUNI
Kitapta gerçeklerle kurgular harmanlanmış. Örneğin hikayenin başlarında Carla, kedi gözü bakışlarıyla Carlito’yu hipnotize ediyor, kitabın kapağında da uzun boylu Carla, Carlito’yu bir bebek askısında taşıyor. Kitabın başka bir yerinde ise dış ses olarak Independent gazetesinde Bruni hakkında çıkan bir makaleden alıntılar kullanılmış.

İtalya doğumlu Bruni’nin Fransızlar’da bıraktığı ilk izlenim burnu havada bir maceraperest olmuştu. Bu izlenimleri de yaşadıklarının toplumun ilgisini çekmesiyle desteklenmişti. Daha sonra ise Machiavelli’nin hemşehrisi Madam Sarkozy Bruni’nin, zeki, kendi ajandası olan ve çıkarcı biri olduğu imajı yerleşmeye başladı. Carla ve Carlito’nun yazarları, kitabın son sayfasında, “Tamamen kurgu ama gerçek hayata da o kadar yakın” diyor. Yazarlara göre Carla Bruni Fransa’nın Hilary Clinton’ı olabilir ve bir gün Elysée Sarayı’nın merdivenlerini tek başına çıkabilir.

BRUNI’NİN ETKİSİ
Philippe Cohen Independent’a verdiği mülakatta, “Sarkozy, her zaman kadınların etkisinde kalan ve güçlü bir kadının varlığına gereksinim duyan biri. Birçok kişinin söylediğinin tersine güçlü fikirleri olan bir değil. Birçok konuda Carla’nın etkisinde kalmış görünüyor. Bu belki küresel kriz ya da Afganistan konusunda olmayabilir ama toplumsal ve insani konularda etkilendiği ortada. Carla’nın kılavuzluğu nereye kadar gidecek? Bunu bilemiyorum ama Elysée’de yaşadığı sürece, şimdiki etkinliğinin devam edeceğini düşünebiliriz” diyor.

SARKOZY’NİN SOL VİCDANI
Sarkozy’nin merkez sağ partisi UMP’de de Bruni’nin rolü hakkında kafalar karışık. Bir UMP yetkilisi Bruni için “Carla Bruni, Başkan için bir anlamda sol vicdan haline geldi” diyor ve ekliyor: “Eğer bu sol politikacıları etkisizleştirmek için güdülen bir stratejinin parçası ise kabul edilebilir. Ama bazı zamanlarda, dile getirilen fikirlerin ne kadarının Başkan’a ne kadarının da Madam Bruni Sarkozy’ye ait olduğunu merak ediyoruz.”

Yazarlar, fantezi ile politikanın ayrı şeyler olduğunu vurguluyor. Amaçları ise Fransa’nın gelişen politik gündemini mizahi olarak kitaplarına taşımak. (Kaynak:http://www.ntvmsnbc.com)